X
تبلیغات
رایتل
سه‌شنبه 23 آبان 1396
اعصاب خردیها

دعوت شدم به اکران خصوصی فیلم صفر تا سکو تو چارسو، ادما معمولا برای همچی مراسمایی ذوق  میکنن و با کله میرن چون کلی ادم معروف هست و میتونن زیارتشون کنن . من  علاقه خاصی نداشتم برم که دوستمون گفت بیا بریم و منم حاضر شدم از صبح همه لباسای زمستونیو اتو کردم که بتونم انتخاب درست حسابی داشته باشم و به شلوار قهوه ای و مانتو کرم و شال رنگی قرمز سبز و کرم با مانتو کرم بلند و ژاکت قرمز پوشیدم و تو راه رفتن داشتم فک میکردم اگه جوراب قرمز داشتم چقدر جالب تر میشد اما ازونجایی که بیست دیقه دیر رسیدم و دوستمون تکیه داده بود و به جمعیت خیره شده بود و پیشونیش عرق کرده بود حسابی ، بزور جواب سلاممو داد و من خاطرم نیس که عذر خواهی کردم بابت دیر اومدن یا نه .یه کلمه هم نگفت چرا دیر اومدی  اما به معنای واقعی گند زد به شب من ، شبی که میتونست تجربه جالب یه فیلم مستند باشه و بعدش کنار کلی منتقد وایسی و بشنوی ازشون تبدیل به یه شب گوه شد چون اقا حاضر نبود بگه چشه ، البته کم و بیش میتونستم حدس بزنم چشه ، جمع گریزی داره و کلافه گی یه جمع بزرگ اذیتش میکنه و احتمالا زود رسیدنش و دیر اومدن من اذیتش کرد . ولی حق نداشت که با اون لحن و اون ادبیات بامن حرف بزنه . بهش میگم چته جواب نمیده ، باز میپرسم میگه کلافه ام میگم بیا بریم رو صندلی بشینیم ببینم چته ، میگه نمیام خودت برو بشین ، میگم اون امیر پوریا نیس  کلاه بسره ؟ جواب نمیده و بعد دوبار پرسیدن میگه اره . میگم حرف بزن میگه عصبیم یه سوال دیگه بپرسی دعوا میشه ! من تقصیر دارم ؟ من اعصابتو خرد کردم ؟ من جمعو شلوغ کردم ؟ من مجبورت کردم بیایی اکران ؟ لعد از تموم شدن فیلم به امید زنگ میزنه باهاش حرف میزنه ولی بازم اعصاب منو نداره رفتیم تو بالکن یه سیگار کشیده ولی بازم حرف نمیزنه ، اومدم بیرون نشستیم رو صندلی بازم حرف نمیزنه و سرش تو گوشیشه انگار مجبوره کنارم باشه ، بعد یه ربع سکوت میگم من دارم میرم کاری نداری میگه نه رفتیم تو اسانسور من پارکینگو زدم و اون همکف ، نه دست داد نه چیزی گفت خدافظ و رفت .

یبار دیگه همینطوری بی محلی و بی ادبی کرده بود بهم ، واقعا عصبیم از دستش . نمیدونم چی بگم . واقعا یه نفر عصبیه باید به خودش اجازه بده که هر مدلی که میخواد برخورد کنه ؟ خودش معتقده وقتی مشکلی پیش میاد زود حلش کنیم و صحبت کنیم در موردش ولی موقع عمل که میرسه خودش جا میزنه !

صبح پیام داده که دیشب تو شلوغی معطل شدم ، تو دیر رسیدی ، از فیلمم خوشم نیومد ، سگ شدم . نه عذرخواهی نه هیچ کوفت دیگه ای .

من حق ندارم عصبی بشم ؟شاکی بشم ؟

سه‌شنبه 16 آبان 1396
شرح حال چند وقت اخیر

در آبان ماه امسال اتفاقی که دارد میوفتد اینست که رابطه من و شهرام در شیب رو‌به رشد قرار گرفته است، به اولین مسافرت یک نفره مان رفتیم و دوروز در جوار دریا و هوای مطبوع شمال بودیم و خوش گذشت، بجز داستان سر درد و پیچای جاده چالوس‌چیزی اذیت نکرد و ایشان خیلی با محبت بودند.چند وقت دیگه ام احتمالا مراسم رونمایی از ایشونو برا برادر و همسرش برگزار می‌کنیم 

بعد از برگشتن و آمدن خبر خوش عمه شدنمون رو در مرداد ماه آینده شنیدم و بسیار ذوق زده هستم .

چند شب پیشم با کامیون تخمی دم در روبرتو تصادف کردم و ماشین الان‌دست نقاشه که درستش کنه .

یه مقدار زیادی جدیدا پریود میشم و کلا تو یه ماه یه هفته نفس راحت میکشم، در حال پیگیری و سونوگرافی و این حرفام که یکم ببینم چم شده و دکتر اول که فعلا گفته استرس زیاد این مدلیت کرده ، الانم دارم از دل درد میمیرم 

دنبال کار‌عکاسی هستم که برم یکم از تو عکاسیم پول بسازم و وضعییتو بهتر کنم . 

از پدرم هم فعلا اعصابم خرده چون باز رفته رو مخم این خودخواهی و خودپرستیش ، ایشالا که اوکی بشه 

کار خودمم تو بحرانی ترین وضعیت و افتضاح ترین حالتشه که بی نهایت هم بی حس و حالم نسبت بهش و اونم شیب تند بی در آمدیو داره برام رقم میزنه 

جمعه 24 شهریور 1396
تولد کودک دوساله

دیشب خیلی شب جالبی بود .از کوچه بالاییه منزلشون در اوج ترافیک اسباب بازی فروشی پیدا کردیم و دوتا خریدیم و دیدم کمه ، رفتیم گل فروشی یه دسته گلم سفارش دادیم .  از در رفتم تو دیدم بابا خیلی مهمونی جدیه ! ینی ملت ارایشگاه رفته و شینیون طوری، مردام کمابیش با کت شلوار. اول که یه نیگا به خودم کردم که یه بلیز ساده اورده بودم و یه نیگا به شهرام که چون فک کرده بود تولد بچه دوساله است با تی شرت و شلوار سبز اومده بود ! وقتی نشستیم همش تو این فکر بودم که چقدر زود رسیدیم و دوستمونم دقیقا همین نظرو داشت . یکم که گذشت به اصرار مادربزرگ بچه به اتاق عرقیجات روانه شدم و هی میگفت اگه منتظری اون اتاق خالی بشه نمیشه ، پاشین برید زودتر . دایی دومتر قد داشت با مو و ریش سفید که به هم متصل بود ، ساقی بود ، امار همه رو داشت ، رفتیم تو اتاق داشت به یکی میگفت 8 تا برات ریختم ، چوب خطت پر شده و برو یه چرخی بزن . مزه ها داشت به انتها میرسید که ما وارد شدیم ، پیرمرد 8 سال بود خام گیاه خوار بود و لب به هیچی نمیزد ، بی نهایت خوش اخلاق بود . پسرعمو با موهای سفید و شیکم برامده عرق خوری مستانه با لبخند ملیحش با دختر شیطونش  میرقصید و عاشقانه بهش نگاه میکرد ، اون یکی تا رسید به اهنگ پلنگه چش قشنگه رسید با همخونی شروع کرد و بعدش با قر فراوون  دست دختر جوونشو گرفت رفتن وسط و خودشو رها کرد . پدر و مادر دختر بچه بی نهایت بی خیال از قیافه و سر و وضعشون میخندیدن و میرقصیدن و مینوشیدن . وسطاشم من وقتی با پرستو میرقصیدم مادربزرگ بانمک میگفت بخاطر همین چیزاس که زنش نمیشی ؟ خاستم بگم تازه کجاشو دیدی . چند بار بهش گفته بودم که من دوست ندارم تنها برقصم چون نگاه سنگین مجردای اون جمع خیلی اذیت کننده است و دیشب فقط سعی میکردم بعد از کاری بشینم کنارش که اون فرد خاص ، متوجه بشه که کارش جالب نیس .قبل شام دوستمون دل داده بود به مادربزرگ بچه و اونم هی میگفت این پسر خیلی بچه خوبیه ، من این چند وقتی که میشناسمش واقعا بدی ندیدم ازش بیا بله بگو ، فک کنم ایشونم مست بود .سرم سنگین میشد و میرقصیدم و فکر نمیکردم که میتونم تو همچین جمعی اینقدر بهم خوش بگذره و با یه خانواده دیگه اینقدر گرم بگیرم و با خاله و عمو گرم بگیرم . برای منی که تقریبا کسی ار فامیل رو دوست ندارم و  لذتی از همنشینی باهاشون نمیبرم این جمع خیلی جالب بود ، ضمن اینکه تا حالا تو جمع خانوادگی که شامل نوشیدنی جات و مستی باشه نبودم ، اخرین بار مهمونی مینا بود که تا مادرش بهمون تعارف زد پلیس مهربان با حکم قضایی رسید و داستان شد .

میخوام بگم ادم نباید قضاوت کنه و اگر خودشو بسپره به جمع میتونه بهش خوش بگذره و کم کم لذت ببره و واقعا از همینجا به فامیلامون میگم کاش کمتر تخمی باشید و اگر همینطور میمونین ، همون دیدار عید به عیدم زیادیه ...


برچسب‌ها: فامیلِدوست، پلنگه چش قشنگه، مزه دوست، دومتر قد و سفید پوش، حال خوب، نگم که چقد خوش گذشت
سه‌شنبه 21 شهریور 1396
روزمرگی

ینی این حساب من فقط الان 6 هزار تومن توش پوله :))

هنوز تا اول ماه خیلی مونده و کلی کار دارم ولی چطور میشه اینقد بی پول شد ؟! اینو باید خطاب به شیکمم گفت که اون روزایی که پرس پرس قیمه نثار میخوردی  تو قزوین در حال چاق شدن بی وقفه بود، باید با تاکید گفت .سه دقیقه است که قسط ماهیانه امو دادم و صبحم یکی پول ازم قرض گرفت و اینا مزید بر علت میشه که بی پولی پررنگ تر شه .

هفته پیشم رفتم کنسرت جناب کلهر که بی نظییییر بود خودش و بقیه چیزا تخمی بود .

دعوای سهمگین و بی تفاوتی زیاد داشتم در روزهای گذشته و الانم در خالی ترین حالت جیب بعد از دوران دانشجویی هستم .

این تئاتر رحمانیانم نرفتم ببینم ولی همه رفتن امشب و من اینقدر تعریف بد شنیدم بیخیالش شدم .

یاد قدیم میوفتم ، چیزی که میدونم اینه که خیلی تغییر کردم و میدونم روزای پرتغییر بیشتری در راهه

جمعه 9 تیر 1396
لذت بردن از کنسرت یا چرا نیمه راهی آخِر؟

اقا ما فردا شبی که داعش مجلس وزد کنسرت علیرضا قربانی بلیط داشتیم . داستان ازین قرار بود که کادو تولد شهرامو که دادم احساس کردم خیلی پیش بینی شده و تابلو و کمه یکم فکر کردم میشه با کنسرتی تئاتری چیزی خوشحالش کرد، فرداش بلیط فروشیه این کنسرت شروع شدو منم تونستم ردیف سوم بلیط بگیرم و خیلی مسرورانه برم که کادوشو بدم ، دوستان براش تاریخ فیلمنامه نویسی گرفته بودن که خوشحال نشد ولی گویا از هدیه من خوشحالتر شد . دیگه بخاطر داعش کنسرت کنسل شد و افتاد سه هفته بعدش که بازم ازش پرسیدم که بگیرم ؟ اگه دوست داری بریم یه کار دیگه انجام بدیم و گفت نه همون خوبه . شب کنسرت یکم حالم گرفته بود و بخاطر اخلاقیات عجیبش حسابی کلافه بودم رفتیم تو ، این سری بلیط ردیف شش گیرم اومد اقا من هر لحظه میخواستم بپرسم قربانیو بغل کنم ، اینقدر که خوب بود و کاش اهنگا خیلی بهتر ازین میبود ولی خیلی خیلی مست و خوشحال بودم . هر لحظه فکر میکردم که چقدر اجرای لایوش حتی از البوماشم بهتره و در نهایت شهرام عنق نشسته بود و انگار که زوری اومده ! و ته کنسرت که شد و من هی داشتم با اب و تاب از اجرا تعریف میکردم میگفت من راستش برام جالب نبود !تو باشی چه ریختی میشی؟؟

بار اول نبودش که یه پیشنهادی میدادم و قبول میکرد و میپسندید و باهام همراه میشد اما وسط کار که میشد یه جوری بدخلقی میکرد که انگار یه سطل اب یخ ریختن روم !یه جورایی  نیفهمم تا نیمه راه بودنشو ، انگار اولش نمیخواد دلمو بشکونه که همراهی میکنه ولی بعدش یا تازه میفهمه که چه اشتباهی کرده  یا میبینه ارزش نداره که من ذوق بکنم و اون لذت نبره  ،خلاصه که خیلی وقتا گیرم میندازه بین چیزای خیلی ساده . بیشتر از همه مشکل صراحتشه که اینهمه رک بودن عصبیم میکنه و تحملمو کم میکنه ...

برچسب‌ها: فروغ، به به، اه اه
شنبه 30 اردیبهشت 1396

امروز را روز شادی ملت ایران و شادی بنده نامگذاری میکنم ، هم ماشین خریدم ، هم روحانی رئیس جمهور شد :)


شنبه 23 اردیبهشت 1396
به یاد خرداد ۸۸

این استوریا و عکسای ملتو میبینم که رفتن استادیوم و دارن برای رییس جمهور محبوبشون جیغ و هورا میکشن و من پرت میشم به خرداد۸۸ که با لباس مدرسه رفته بودیم فلکه اول صادقیه که اموزشگاه بنامی که اونجا نکته و تست برگذار میکنه کلاس بگیریم و کمتر به کنکوری که ده دوازده روز مونده بود برینیم .بازیگوشانه و شیطنت بار ازین ور به اون ور میرفتیم و یهویی اتوبوسی رد شد که به سبزها مزین بود و من گفتم کاش ما بریم استادیوم مثل اینا ،خاتمی هم میاد،شیفته خاتمی بودم هنوزم نزدیک ترین تصویری که تو ذهنم ازش دارم از اون روزه .یادم نمیاد چجوری ولی با هر مشقتی بود خودمونو رسوندیم استادیوم . باید دختر باشی و استادیوم نرفته باشی ،لذت و جو بی نظیری بود ، فوق العاده شلوغ و پر از یک دلی و میر حسین گویان با دستبند سبز ذوق داشتیم .تو استادیوم یه شال سز با خطاطی بی نظیر در وصف میر خریدم و هنوزم دارمش. حس تو استادیوم بودن و این همه ادمو با هدف مشترک و یکسان میدیدم تو گوشی قدیمی نوکیام عکساش بود از کل هیکلم عکس و پوستر و دستبند سبز اویزون بود ...

چه شوقی بود و چجوری با خاک یکسان شدیم ۲۳ خرداد ،اینم یادم نمیره که سربالایی سهیلو اومدم پایین سر پل رومی اون مرتیکه برا احمدی نژاد چراغونی کرده بود و سر پلم یه موتوریه اذین بندی کرده بود موتورشو و بوق بوق کنان میرفت ،انگار همه جا گرد مرده پاشیده بودن ،یکی از تلخ ترین روزا بود ،فک کن روزای اخر تو راه مدرسه تا تجریش سه تا ستاد بود و فقط روز بعدش انگار هیچی به هیچی شده بودن،روبروی جاییکه الان صف میکشن برای لمیز یه پستویی بود رفتم دستبندمو مهر میر زدم پیکسل خریدم ...

هعی اینا هی تکرار میشه و من میبینم چقدر گذشته و چقدر همهدچی خاطره شده و یکی حصره و من فارغ التحصیل رشته بی ربط و کار بی ربط تر و یه دنیا چیزای مسخره تر ....

   1      2      3      4      5      ...      84      >>