سلام
شهری که روی تمام ساختمون های بالای دوطبقه اسمشونو نوشتن ..
شهری که مردمش هنوز هم سوار ژیان میشن ...
شهری که اتوبان صیادش به همت میرسه (تهران نیست)...
شهری که وجب به وجبش آموزشگاه زبان هستش...
شهری که چراغ قرمزاش انگار برای دنیای دیگه ای ساخته شده ...
شهری که از جایی جاش صدای افتخاری میاد !....
شهری که مردمش اینقدر با روی خوش و مهربون آدرس میدن که دوست داری همش ازشون بپرسی ...
پ ن :این بود انشای من درباره ی سفر یک هفته ای ...اگه گفتی کجا رفتم !؟
پ ن :الان دو روزه از سفر اومدم اما قبض تلفون گم شده و تلفون و نت تعطیله ....
-------
الان من یه هفته اس مسافرت اومدم اما تلفون هنوز وصل نشده ....دارم واقعا دق میکنم ...خیلی نگرانم ...
--------
باید میدونستم بعد از هر خوشی به بدبختی مفتضحانه پیداش میشه ....
باید میدونستم با یه اشتباه کوچیک تا آخر باید منتتو بکشم ...
------
دوهفته از نوشته ی بالایی میگذره اما هنوز لجبازی کردنه من و ...نه من ادامه داره .
برای اینکه نفهمی یه روز فقط برای اینکه دلم پر میکشید فقط یه ربع پامو تو کافی نت گذاشتم اونم با چه دلهره ای که نمیخواستم بفهمی و .....
خیلی داره بهم سخت میگذره ...هنور هم
20 روز گذشته و من فقط یه نگاه به خونم انداختم ....
دلم براش یه ذره شده ....
خدای من،من دو جا زندگی میکنم.چرا... اینو نمفهمه ؟؟چرا میخواد منو از زندگی دو سال با نهایت صداقت توش بودم دورم کنه ؟
طاقت ؟ نمیدونم ...
رسما اینقدر این زمان لعنتی زود میگذره که نمیدونم چقدر از نوشته ی بالا گذشته ...لعنت ....
بازم دلم میخواد همون چیزای تکراری رو بگم ...شاید واسه تو تکراری باشه اما برای من نیس ....امروز اون داستان مشهد داشت به سر انجام میرسید اما درست وقتی فکر میکردم همه چی سره جاشه و از جاییی که فکرشم نمیکردم همه چی مالید .....
دلم تنگ شده وبلاگ عزیزم ....نمی دونم ....برای چی دلتنگ شدم ....یه شخصیت حقوقی ؟غیر حقوقی ؟اصلا وجود داره ؟ ......به کجا رسیدم ...وای نباید انکار بشی ....برای حتی فقط تو ذهنم زنده باشی .....
امروز دلم پر کشید برای گذشته ای که حس میکنم دارم دوسش میدارم ....چلچراغ خوندم و به خوندم ...باورت میشه که هر چیزی نوستالزیکی منو به ولاگم پیوند میزنه .....دلتنگشم ...دلتنگتم ....شخصیتی که نمیدونم هنوز چه هویتی داری اما خیلی برام عزیزی ...جزی زندگیم که غیر قابل انکاری .....
شهریور 1387